Οι τυχαίοι πόντοι στο τένις είναι ένας κρίσιμος μηχανισμός βαθμολόγησης που εφαρμόζεται όταν ένα σετ φτάνει σε ισοπαλία 6-6, εξασφαλίζοντας μια δίκαιη και αποτελεσματική λύση. Αυτός ο γρήγορος ρυθμός όχι μόνο εντείνει την ανταγωνιστική ατμόσφαιρα αλλά επηρεάζει σημαντικά τη δυναμική του αγώνα, καθώς οι παίκτες πρέπει να πλοηγηθούν σε ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης για να εξασφαλίσουν τη νίκη.
Ποιους είναι οι επίσημοι κανόνες των τυχαίων πόντων στο τένις;
Οι τυχαίοι πόντοι στο τένις είναι ένα ειδικό σύστημα βαθμολόγησης που χρησιμοποιείται για να αποφασιστεί ένα σετ όταν το σκορ φτάνει 6-6. Είναι σχεδιασμένοι για να παρέχουν έναν δίκαιο και αποτελεσματικό τρόπο για να ολοκληρωθεί ένα σετ διατηρώντας ταυτόχρονα την ανταγωνιστική φύση του παιχνιδιού.
Απαιτήσεις πόντων για να κερδίσει κάποιος έναν τυχαίο πόντο
Για να κερδίσει κάποιος έναν τυχαίο πόντο, ένας παίκτης πρέπει να σκοράρει τουλάχιστον επτά πόντους και να προηγείται με διαφορά δύο πόντων. Αν το σκορ φτάσει 6-6, οι παίκτες πρέπει να συνεχίσουν να παίζουν μέχρι να αποκτήσει ένας παίκτης αυτή τη διαφορά των δύο πόντων.
Αυτή η μέθοδος βαθμολόγησης ενθαρρύνει την επιθετική παιχνιδιά και μπορεί να οδηγήσει σε έντονες ανταλλαγές, καθώς οι παίκτες προσπαθούν να εξασφαλίσουν τους απαραίτητους πόντους. Είναι συνηθισμένο οι αγώνες να βλέπουν τυχαίους πόντους που επεκτείνονται πέρα από την ελάχιστη απαίτηση πόντων, ειδικά σε καταστάσεις υψηλού κινδύνου.
Διαδικασία σερβιρίσματος και εναλλαγής σε τυχαίους πόντους
Η διαδικασία σερβιρίσματος σε έναν τυχαίο πόντο διαφέρει από τους κανονικούς αγώνες. Ο παίκτης που σέρβιρε τελευταίος στον προηγούμενο αγώνα θα σερβίρει τον πρώτο πόντο του τυχαίου πόντου. Μετά από αυτό, οι παίκτες εναλλάσσουν τις σερβιρίσεις κάθε δύο πόντους.
- Πρώτος πόντος: Ο Παίκτης Α σερβίρει.
- Πόντοι 2 και 3: Ο Παίκτης Β σερβίρει.
- Πόντοι 4 και 5: Ο Παίκτης Α σερβίρει ξανά.
- Πόντοι 6 και 7: Ο Παίκτης Β σερβίρει ξανά.
Αυτή η εναλλαγή συνεχίζεται μέχρι να ολοκληρωθεί ο τυχαίος πόντος, εξασφαλίζοντας ότι και οι δύο παίκτες έχουν ίσες ευκαιρίες να σερβίρουν καθ’ όλη τη διάρκεια του τυχαίου πόντου.
Συνθήκες για να κερδίσει κάποιος με δύο πόντους
Η νίκη με δύο πόντους είναι ένας κρίσιμος κανόνας στους τυχαίους πόντους. Αν το σκορ φτάσει 6-6, οι παίκτες πρέπει να συνεχίσουν να ανταγωνίζονται μέχρι να αποκτήσει ένας παίκτης προβάδισμα δύο πόντων. Αυτό σημαίνει ότι αν το σκορ είναι 7-6, ο παίκτης που προηγείται πρέπει να φτάσει το 8-6 για να εξασφαλίσει τη νίκη.
Αυτή η απαίτηση μπορεί να οδηγήσει σε δραματικές αλλαγές στη δυναμική, καθώς οι παίκτες μπορεί να βιώσουν αυξημένη πίεση όταν το σκορ είναι κοντά. Είναι σημαντικό για τους παίκτες να διατηρούν τη συγκέντρωση και την ψυχραιμία τους κατά τη διάρκεια αυτών των κρίσιμων στιγμών.
Διαφορές μεταξύ κανονικών αγώνων και τυχαίων πόντων
Υπάρχουν αρκετές βασικές διαφορές μεταξύ κανονικών αγώνων και τυχαίων πόντων. Σε έναν κανονικό αγώνα, ο πρώτος παίκτης που φτάνει στους τέσσερις πόντους κερδίζει, ενώ σε έναν τυχαίο πόντο, ο πρώτος που φτάνει στους επτά πόντους κερδίζει, εφόσον έχει διαφορά δύο πόντων.
Επιπλέον, η διαδικασία σερβιρίσματος στους τυχαίους πόντους είναι πιο δομημένη, με τους παίκτες να εναλλάσσουν τις σερβιρίσεις κάθε δύο πόντους. Αυτό αντιτίθεται στους κανονικούς αγώνες, όπου οι παίκτες σερβίρουν για ολόκληρο τον αγώνα πριν αλλάξουν.
Αυτές οι διαφορές καθιστούν τους τυχαίους πόντους μια μοναδική πτυχή του τένις, προσθέτοντας ένα στοιχείο στρατηγικής και ενθουσιασμού στον αγώνα.
Συχνές παραβάσεις και ποινές κατά τη διάρκεια τυχαίων πόντων
Οι παραβάσεις στους τυχαίους πόντους μπορεί να οδηγήσουν σε ποινές που επηρεάζουν το αποτέλεσμα. Συχνά ζητήματα περιλαμβάνουν τα λάθη ποδιών κατά τη διάρκεια των σερβιρίσεων, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια του πόντου. Οι παίκτες πρέπει να διασφαλίσουν ότι παραμένουν πίσω από τη γραμμή βάσης κατά τη διάρκεια του σερβιρίσματος.
Μια άλλη συνηθισμένη παράβαση είναι η παραβίαση χρόνου, όπου ένας παίκτης παίρνει πολύ χρόνο μεταξύ των πόντων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προειδοποίηση ή ακόμα και σε ποινή πόντου αν επαναληφθεί. Οι παίκτες θα πρέπει να είναι προσεκτικοί με τα χρονικά όρια για να αποφύγουν περιττές ποινές.
Η κατανόηση αυτών των παραβάσεων είναι κρίσιμη για τους παίκτες ώστε να διατηρούν τη συγκέντρωσή τους και να αποφεύγουν να δίνουν πόντους κατά τη διάρκεια κρίσιμων στιγμών σε έναν τυχαίο πόντο.
Πώς δομείται ένας τυχαίος πόντος στο τένις μέσα σε έναν αγώνα;
Ένας τυχαίος πόντος στο τένις είναι μια ειδική μορφή παιχνιδιού που χρησιμοποιείται για να αποφασιστεί ένα σετ όταν το σκορ φτάνει σε ένα συγκεκριμένο όριο, συνήθως 6-6. Επιτρέπει στους παίκτες να ανταγωνίζονται σε ένα γρήγορο, υψηλού κινδύνου σενάριο που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το αποτέλεσμα του αγώνα.
Πότε χρησιμοποιούνται οι τυχαίοι πόντοι σε σετ
Οι τυχαίοι πόντοι χρησιμοποιούνται γενικά σε σετ όταν και οι δύο παίκτες έχουν κερδίσει έξι παιχνίδια ο καθένας, με αποτέλεσμα το σκορ να είναι 6-6. Αυτός ο κανόνας είναι τυπικός στους περισσότερους επαγγελματικούς αγώνες, εξασφαλίζοντας ότι καθορίζεται ένας σαφής νικητής χωρίς να παρατείνεται το σετ επ’ αόριστον.
Σε τουρνουά Grand Slam, οι κανόνες μπορεί να διαφέρουν. Για παράδειγμα, ορισμένα τουρνουά εφαρμόζουν έναν τυχαίο πόντο στο τελευταίο σετ όταν το σκορ είναι 6-6, ενώ άλλα μπορεί να απαιτούν από τους παίκτες να κερδίσουν με δύο παιχνίδια. Η κατανόηση αυτών των παραλλαγών είναι κρίσιμη για τους παίκτες και τους φιλάθλους.
Επίδραση των τυχαίων πόντων στη ροή του αγώνα
Οι τυχαίοι πόντοι μπορούν να αλλάξουν δραματικά τον ρυθμό και τη δυναμική ενός αγώνα. Εισάγουν ένα στοιχείο ξαφνικού θανάτου, όπου κάθε πόντος γίνεται κρίσιμος, συχνά οδηγώντας σε αυξημένη ένταση και για τους δύο παίκτες και τους θεατές.
Η μετάβαση από μια παραδοσιακή δομή παιχνιδιού σε έναν τυχαίο πόντο μπορεί να επηρεάσει τις στρατηγικές των παικτών. Οι παίκτες μπορεί να υιοθετήσουν πιο επιθετικές τακτικές, γνωρίζοντας ότι ένα μόνο λάθος μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια του σετ. Αυτή η αλλαγή μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτα αποτελέσματα, κάνοντάς τους αγώνες πιο συναρπαστικούς.
Μετάβαση από κανονικούς αγώνες σε τυχαίους πόντους
Η μετάβαση από κανονικούς αγώνες σε έναν τυχαίο πόντο συμβαίνει αμέσως μετά την επίτευξη του σκορ 6-6 σε ένα σετ. Οι παίκτες αλλάζουν πλευρές και ο παίκτης που σέρβιρε τελευταίος στον αγώνα συνήθως σερβίρει πρώτος στον τυχαίο πόντο.
Κατά τη διάρκεια του τυχαίου πόντου, οι παίκτες εναλλάσσουν τις σερβιρίσεις κάθε δύο πόντους μέχρι ο πρώτος παίκτης να φτάσει τουλάχιστον επτά πόντους, εφόσον προηγείται με δύο πόντους. Αυτή η δομή τονίζει τόσο την ικανότητα όσο και την ψυχική αντοχή, καθώς οι παίκτες πρέπει να διατηρούν τη συγκέντρωσή τους υπό πίεση.
Ρόλος των τυχαίων πόντων σε διάφορες μορφές τουρνουά
Οι τυχαίοι πόντοι παίζουν κρίσιμο ρόλο σε διάφορες μορφές τουρνουά, επηρεάζοντας τον προγραμματισμό των αγώνων και την αντοχή των παικτών. Σε πολλές εκδηλώσεις ATP και WTA, οι τυχαίοι πόντοι είναι πρακτική, εξασφαλίζοντας ότι οι αγώνες ολοκληρώνονται εγκαίρως.
Αντίθετα, ορισμένα τουρνουά, ειδικά σε ερασιτεχνικό επίπεδο, μπορεί να μην χρησιμοποιούν τυχαίους πόντους, επιλέγοντας αντ’ αυτού παραδοσιακούς κανόνες που απαιτούν από έναν παίκτη να κερδίσει με δύο παιχνίδια. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερους αγώνες, οι οποίοι μπορεί να μην είναι εφικτοί σε tightly scheduled events.
Ποιες είναι οι στρατηγικές επιπτώσεις των τυχαίων πόντων στους αγώνες;
Οι τυχαίοι πόντοι επηρεάζουν σημαντικά τη δυναμική του αγώνα εισάγοντας σενάρια υψηλής πίεσης που μπορούν να επηρεάσουν την απόδοση και τη στρατηγική των παικτών. Η κατανόηση των επιπτώσεων των τυχαίων πόντων επιτρέπει στους παίκτες να προσαρμόσουν τις τακτικές και τη νοοτροπία τους, επηρεάζοντας τελικά τα αποτελέσματα των αγώνων.
Στρατηγικές παικτών κατά τη διάρκεια τυχαίων πόντων
Κατά τη διάρκεια των τυχαίων πόντων, οι παίκτες συχνά υιοθετούν συγκεκριμένες στρατηγικές για να μεγιστοποιήσουν τις πιθανότητες νίκης τους. Κύριες προσεγγίσεις περιλαμβάνουν την επιθετική σερβίρση, την εστίαση στην τοποθέτηση και τη διατήρηση της ψυχραιμίας υπό πίεση.
- Τοποθέτηση σερβιρίσματος: Οι παίκτες μπορεί να στοχεύουν στις γωνίες ή στο σώμα για να προκαλέσουν λάθη από τους αντιπάλους τους.
- Διαχείριση κινδύνου: Ορισμένοι παίκτες επιλέγουν να αναλάβουν υπολογισμένους κινδύνους, ενώ άλλοι προτιμούν τη συνέπεια για να αποφύγουν τα ακούσια λάθη.
- Έλεγχος νοοτροπίας: Η παραμονή θετικής και συγκεντρωμένης μπορεί να βοηθήσει τους παίκτες να διαχειριστούν την έντονη πίεση των τυχαίων πόντων.
Η προσαρμογή των τακτικών με βάση τις αδυναμίες του αντιπάλου μπορεί επίσης να είναι κρίσιμη. Για παράδειγμα, αν ένας αντίπαλος δυσκολεύεται με τις μπάλες που αναπηδούν ψηλά, ένας παίκτης μπορεί να ενσωματώσει περισσότερες χτυπήματα topspin για να εκμεταλλευτεί αυτή την ευπάθεια.
Ψυχολογικές επιπτώσεις των τυχαίων πόντων στους παίκτες
Οι τυχαίοι πόντοι μπορούν να δημιουργήσουν σημαντική ψυχολογική πίεση, συχνά οδηγώντας σε αυξημένο άγχος και πίεση. Οι παίκτες πρέπει να πλοηγηθούν σε αυτές τις ψυχικές προκλήσεις για να αποδώσουν στο καλύτερο δυνατό επίπεδο.
- Επίγνωση πίεσης: Η αναγνώριση της σημασίας κάθε πόντου μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ένταση, επηρεάζοντας τη λήψη αποφάσεων.
- Διακυμάνσεις αυτοπεποίθησης: Η νίκη ή η ήττα μερικών πόντων μπορεί να αλλάξει δραματικά το επίπεδο αυτοπεποίθησης ενός παίκτη, επηρεάζοντας την απόδοσή του.
- Διατήρηση συγκέντρωσης: Οι παίκτες πρέπει να επικεντρώνονται στη παρούσα στιγμή αντί να σκέφτονται τα παρελθόντα λάθη ή τα μελλοντικά αποτελέσματα.
Η διαχείριση αυτών των ψυχολογικών επιπτώσεων είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της συνέπειας στην απόδοση. Τεχνικές όπως η βαθιά αναπνοή ή η οπτικοποίηση μπορούν να βοηθήσουν τους παίκτες να παραμείνουν ήρεμοι και συγκεντρωμένοι κατά τη διάρκεια κρίσιμων στιγμών.
Επίδραση των τυχαίων πόντων στην αντοχή και την απόδοση των παικτών
Οι τυχαίοι πόντοι μπορεί να είναι σωματικά απαιτητικοί, απαιτώντας από τους παίκτες να διατηρούν υψηλά επίπεδα έντασης και συγκέντρωσης. Η σύντομη, υψηλού κινδύνου φύση των τυχαίων πόντων μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερους αγώνες.
Οι παίκτες πρέπει να διαχειρίζονται την ενέργειά τους αποτελεσματικά καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα για να εξασφαλίσουν ότι έχουν αρκετή αντοχή για έναν πιθανό τυχαίο πόντο. Αυτό περιλαμβάνει την προσαρμογή του ρυθμού τους κατά τη διάρκεια των προηγούμενων σετ και την παραμονή ενυδατωμένων.
Επιπλέον, οι παίκτες μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσουν το στυλ παιχνιδιού τους με βάση τη φυσική τους κατάσταση. Για παράδειγμα, αν ένας παίκτης είναι κουρασμένος, μπορεί να επιλέξει πιο ασφαλή χτυπήματα για να μειώσει τον κίνδυνο λαθών, ενώ ένας πιο φρέσκος παίκτης μπορεί να υιοθετήσει πιο επιθετικές προσεγγίσεις.
Ιστορική σημασία των τυχαίων πόντων στο τένις
Οι τυχαίοι πόντοι έχουν εξελιχθεί ως ένα κρίσιμο στοιχείο του σύγχρονου τένις, εισάγοντας για να εξασφαλίσουν ότι οι αγώνες ολοκληρώνονται εγκαίρως και για να ενισχύσουν την εμπλοκή των θεατών. Η ιστορική τους σημασία είναι προφανής στο πώς έχουν διαμορφώσει τα αποτελέσματα των αγώνων και τις στρατηγικές των παικτών.
Αρχικά εφαρμόστηκαν τη δεκαετία του 1970, οι τυχαίοι πόντοι έχουν γίνει κανόνας στο επαγγελματικό τένις, αντικατοπτρίζοντας μια στροφή προς πιο δυναμικές και φιλικές προς τον θεατή μορφές. Αυτή η αλλαγή έχει επηρεάσει τον τρόπο που οι παίκτες προσεγγίζουν κρίσιμες στιγμές στους αγώνες.
Σημαντικοί αγώνες, όπως αυτοί στα τουρνουά Grand Slam, έχουν αναδείξει τη δραματική επίδραση των τυχαίων πόντων στις κληρονομιές και τις αντιπαλότητες των παικτών. Η ικανότητα να αποδίδουν υπό πίεση κατά τη διάρκεια των τυχαίων πόντων μπορεί να καθορίσει την καριέρα ενός παίκτη και να συμβάλει στη ιστορική του θέση στο άθλημα.
Ποιες παραλλαγές τυχαίων πόντων υπάρχουν στο επαγγελματικό τένις;
Το επαγγελματικό τένις διαθέτει αρκετές παραλλαγές τυχαίων πόντων, κυρίως τον παραδοσιακό τυχαίο πόντο και τον σούπερ τυχαίο πόντο. Κάθε μορφή έχει διακριτούς κανόνες και επιπτώσεις για τα αποτελέσματα των αγώνων, επηρεάζοντας τις στρατηγικές των παικτών και τις δομές των τουρνουά.
Παραδοσιακοί vs. σούπερ τυχαίοι πόντοι
Ο παραδοσιακός τυχαίος πόντος παίζεται όταν ένα σετ φτάνει 6-6, όπου οι παίκτες ανταγωνίζονται για να φτάσουν στους 7 πόντους με τουλάχιστον 2 πόντους διαφορά. Οι παίκτες αλλάζουν πλευρές μετά από κάθε έξι πόντους, κάτι που μπορεί να επηρεάσει την απόδοσή τους λόγω αλλαγής συνθηκών.
Αντίθετα, ο σούπερ τυχαίος πόντος, που χρησιμοποιείται συχνά σε διπλά και ορισμένα τουρνουά, παίζεται αντί για ένα τελευταίο σετ. Οι παίκτες πρέπει να φτάσουν στους 10 πόντους, πάλι με 2 πόντους διαφορά, και αλλάζουν πλευρές μετά από κάθε 6 πόντους. Αυτή η μορφή μπορεί να οδηγήσει σε πιο δυναμικά και απρόβλεπτα φινάλε.
Διαφορές στους κανόνες τυχαίων πόντων σε διάφορα τουρνουά
Οι κανόνες τυχαίων πόντων μπορεί να διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των τουρνουά. Για παράδειγμα, οι εκδηλώσεις Grand Slam χρησιμοποιούν συνήθως παραδοσιακούς τυχαίους πόντους σε όλα τα σετ εκτός από το τελευταίο σετ, όπου ορισμένα μπορεί να απαιτούν από έναν παίκτη να κερδίσει με δύο παιχνίδια. Αντίθετα, πολλά τουρνουά ATP και WTA εφαρμόζουν σούπερ τυχαίους πόντους αντί για ένα τρίτο σετ.
Επιπλέον, ορισμένα τουρνουά μπορεί να έχουν συγκεκριμένους κανόνες σχετικά με τον αριθμό των σερβιρίσεων ή το σύστημα βαθμολόγησης, που μπορεί να επηρεάσουν τις στρατηγικές των παικτών. Η κατανόηση αυτών των διαφορών είναι κρίσιμη για τους παίκτες και τους φιλάθλους προκειμένου να κατανοήσουν πλήρως τη δυναμική του αγώνα.
Περιφερειακές παραλλαγές στην εφαρμογή τυχαίων πόντων
Περιφερειακές παραλλαγές στους κανόνες τυχαίων πόντων μπορούν επίσης να παρατηρηθούν, ιδιαίτερα μεταξύ των τουρνουά ATP και WTA. Για παράδειγμα, ορισμένες περιοχές μπορεί να υιοθετήσουν μοναδικές μορφές για τοπικά τουρνουά, οι οποίες μπορεί να διαφέρουν από τα διεθνή πρότυπα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση μεταξύ των παικτών που ταξιδεύουν συχνά για διαγωνισμούς.
Επιπλέον, ορισμένες χώρες μπορεί να έχουν συγκεκριμένες ρυθμίσεις σχετικά με τη χρήση τυχαίων πόντων σε junior ή ερασιτεχνικούς διαγωνισμούς, οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν την ανάπτυξη των παικτών και τις εμπειρίες τους στους αγώνες. Η εξοικείωση με αυτούς τους περιφερειακούς κανόνες είναι απαραίτητη για τους παίκτες που διαγωνίζονται σε διάφορα επίπεδα.
Ποιες είναι οι κοινές παρανοήσεις σχετικά με τους τυχαίους πόντους στο τένις;
Πολλοί παίκτες και φίλαθλοι έχουν παρανοήσεις σχετικά με τους τυχαίους πόντους στο τένις, ιδιαίτερα όσον αφορά τη βαθμολόγησή τους και τις στρατηγικές επιπτώσεις. Η κατανόηση αυτών των κοινών μύθων μπορεί να ενισχύσει την εκτίμηση για τις λεπτομέρειες του παιχνιδιού και να βελτιώσει την απόδοση των παικτών κατά τη διάρκεια κρίσιμων στιγμών.
Παρεξηγήσεις σχετικά με τη βαθμολόγηση στους τυχαίους πόντους
Μια διαδεδομένη παρεξήγηση είναι ότι οι τυχαίοι πόντοι παίζονται σε έναν σταθερό αριθμό πόντων, συνήθως 7. Στην πραγματικότητα, ένας παίκτης πρέπει να κερδίσει με τουλάχιστον δύο πόντους, πράγμα που σημαίνει ότι ο τυχαίος πόντος μπορεί να επεκταθεί πέρα από τους 7 πόντους αν το σκορ είναι κοντά. Για παράδειγμα, αν το σκορ φτάσει 6-6, ένας παίκτης πρέπει να κερδίσει 8-6 ή 9-7 για να διεκδικήσει το σετ.
Μια άλλη παρανόηση είναι ότι οι παίκτες αλλάζουν πλευρές μετά από κάθε 6 πόντους σε έναν τυχαίο πόντο. Ενώ αυτό είναι αληθές στη παραδοσιακή βαθμολόγηση, οι παίκτες στην πραγματικότητα αλλάζουν πλευρές μετά τους πρώτους 6 πόντους και στη συνέχεια μετά από κάθε 6 πόντους. Αυτό μπορεί να επηρεάσει τις στρατηγικές των παικτών, καθώς πρέπει να προσαρμοστούν στις μεταβαλλόμενες συνθήκες στο γήπεδο.
Ορισμένοι πιστεύουν ότι οι τυχαίοι πόντοι χρησιμοποιούνται μόνο σε ορισμένα τουρνουά ή μορφές. Ωστόσο, είναι πλέον τυπικοί στους περισσότερους επαγγελματικούς αγώνες, συμπεριλαμβανομένων των Grand Slam, για να εξασφαλίσουν μια έγκαιρη ολοκλήρωση των σετ. Η κατανόηση αυτού μπορεί να βοηθήσει τους παίκτες να προετοιμαστούν ψυχολογικά για την πίεση των καταστάσεων τυχαίων πόντων.
- Οι παίκτες πρέπει να κερδίσουν με τουλάχιστον δύο πόντους.
- Αλλάζουν πλευρές μετά τους πρώτους 6 πόντους και στη συνέχεια κάθε 6 πόντους.
- Χρησιμοποιούνται στους περισσότερους επαγγελματικούς αγώνες, συμπεριλαμβανομένων των Grand Slam.
